Przedszkole Miejskie nr 16 w Bytomiu
Strona głowna  /  KĄCIK LOGOPEDYCZNY
KĄCIK LOGOPEDYCZNY

KOMUNIKAT

POBIERANIE INFORMACJI I ZDJĘĆ ZE STRONY INTERNETOWEJ BEZ ZGODY ADMINISTRATORA JEST ZABRONIONE

 

 

INFORMACJE DLA RODZICÓW DOTYCZĄCE LOGOPEDII

 

DRODZY RODZICE! 
Pamiętajcie, że istotnym elementem terapii logopedycznej jesteście właśnie Wy. Bez Waszej pomocy  - 
codziennych, kilkuminutowych lecz systematycznych ćwiczeń, same spotkania z logopedą nie przyniosą dużych efektów. 

Serdecznie zapraszam na konsultacje indywidualne po wcześniej uzgodnionym terminie.

                                                                                                                                                                                 Agnieszka Czwordon - logopeda

 

                                                                                                                                                                                                    

 

 

Złote reguły harmonijnego rozwoju mowy dziecka

DROGI RODZICU!

  1. Od urodzenia dziecka dbaj o jego harmonijny rozwój fizyczny, emocjonalny i psychiczny.
  2. Jeżeli niepokoi Cię brak reakcji lub nieadekwatne reakcje dziecka na bodźce akustyczne, koniecznie skonsultuj się z lekarzem audiologiem.
  3. Zadbaj, by Twoje oczekiwania wobec dziecka były realistyczne.
  4. Zapewnij dziecku bogactwo różnorodnych doświadczeń: słuchowych, ruchowych, wzrokowych, dotykowych i smakowych.
  5. Każdego dnia przemycaj stymulujące ćwiczenia językowe (patrz Biblioteczka troskliwego rodzica). Dbaj o dobry klimat podczas tych zabaw. Spraw, by był to dla dziecka czas radosnej aktywności.
  6. Rozmawiaj ze swoim dzieckiem. Opowiadaj mu, czyli opisuj to, co widzicie, co robicie. Zadawaj mu pytania, choć nie jest jeszcze w stanie udzielić odpowiedzi. Sam odpowiadaj na zadawane przez siebie pytania.
  7. Wypowiedzi skierowane do dziecka niech będą bardzo staranne. Używaj nieco wolniejszego tempa mowy. Zadbaj o dobór prostego, zrozumiałego dla dziecka słownictwa. Stosuj krótkie zdania. Powtarzaj swoją wypowiedź.
  8. Zwracając się do dziecka, używaj bogatej mimiki i gestykulacji, utrzymuj kontakt wzrokowy. Dopytuj o wypowiedzi dziecka, powtarzając po nim jego nieporadne słowa w sposób poprawny – zachowuj się przy tym jak echo.
  9. Bądź dobrym słuchaczem, tj. patrz na mówiące do Ciebie dziecko, nie przerywaj mu, dbaj o kolejność Waszych wypowiedzi.
  10. Stymuluj rozwój słuchu mownego swojego dziecka. Bawcie się w słuchanie dźwięków z otoczenia, odgłosów zwierząt. Ucz dziecko koncentrowania się na nich.
  11. Dostarczaj dziecku wiele okazji do zabaw słowami naśladującymi dźwięki. Imitujcie odgłosy zwierząt, pojazdów czy urządzeń, np. hau, hau, ti, ti, bam. Pokazuj dziecku, jak przydatne mogą być onomatopeje, czyli wyrazy i wyrażenia dźwiękonaśladowcze w codziennej komunikacji.
  12. Codziennie czytaj swojemu dziecku. Moduluj głosem, by słuchało Cię z zainteresowaniem. Staraj się wodzić palcem po czytanym tekście. W ten sposób wprowadzasz łagodnie dziecko w świat pisma. Wskazuj przedmioty i osoby na ilustracjach. Dopytuj się: „gdzie jest?”, „pokaż, gdzie”. Umożliwiasz w ten sposób dziecku aktywne uczestnictwo w czytaniu.
  13. Notuj codzienne osiągniecia dziecka. Skupiaj się na tym, co już¿ potrafi. Głośno chwal je za wysiłek, jaki wkłada w realizację różnych zadań. Staraj się docenić pracę, jaką dziecko wkłada w wykonywanie różnych czynności. Doceniaj je – nie koncentruj się wyłącznie na efektach.
  14. Nigdy nie porównuj swojego dziecka do innych dzieci. Nie krytykuj go. Unikaj omawiania problemów dziecka w jego obecności.
  15. Jeżeli odczuwasz jakikolwiek niepokój związany z rozwojem Twojego dziecka, nie pozwól zbyć się radami innych, że z tego wyrośnie. Skorzystaj ze specjalistycznej konsultacji, a w razie potrzeby terapii logopedycznej.

 

Kochani rodzice! Jak możecie mi pomóc? To proste…

  1. Wiem, że chcecie dla mnie jak najlepiej i potraficie dla mnie wiele zrobić! Zapamiętajcie, że najważniejsza dla mnie jest Wasza miłość i akceptacja oraz wiara w moje możliwości.
  2. Powtarzajcie mi często, jak dobrze sobie radzę i co już¿ potrafię. Nawet jeśli zasmuca Was moje uporczywe milczenie, nie omawiajcie tego w mojej obecności
  3. Jesteście dla mnie wzorem do naśladowania – jesteście najważniejsi! Bąddźcie dla mnie idealnym modelem.
  4. Koniecznie zapamiętajcie, że powinniście zwolnić nieco tempo mowy, mówiąc do mnie. Wówczas będzie mi łatwiej Was zrozumieć, a w przyszłości naśladować.
  5. Posługujcie się znanym mi słownictwem, a nowe słowa wprowadzajcie do mojego słownika powoli, wielokrotnie je powtarzając. Budujcie raczej niezbyt długie zdania. Bardzo mi pomożecie, gdy moje nieporadne wypowiedzi będziecie powtarzać po mnie – poprawnie i wolno, tak jakbyście się upewniali, czy dobrze mnie zrozumieliście.
  6. Starajcie się patrzeć na mnie podczas mówienia. Bedę bacznie obserwował/obserwowała ruchy Waszych warg, to pomoże mi w przyszłym mówieniu. Pomożecie mi Waszą żywą mimiką i modulacją głosu. To wszystko sprawi, że mówienie będzie dla mnie atrakcyjniejsze.
  7. Warto, byście moje prośby powiesili sobie na lodówce, by o nich zawsze pamiętać.
  8. Jeśli to, co zrobiliście do tej pory, nie pomaga – koniecznie zaprowadźcie mnie do logopedy, niosącego pomoc małym dzieciom, które zaczynają mówić później niż ich rówieśnicy. Dzięki specjaliście szybciej nauczę się mówić, a i Wam będzie łatwiej. Będziecie wiedzieli, co jeszcze możecie zrobić, by mi pomóc

 

Mamo, tato – to warto przeczytać! Biblioteczka troskliwego rodzica

Oto lista 10 książek, które w przystępny sposób omawiają zagadnienia rozwoju dziecka, ze szczególnym uwzględnieniem mowy i języka. Zawarte w nich informacje rozwieją wiele Państwa wątpliwości i obalą mity na temat dzieci mówiących później niż ich rówieśnicy.

  1. Cieszyńska J., Korendo M., 2007, Wczesna interwencja terapeutyczna. Stymulacja rozwoju dziecka od noworodka do 6. roku życia, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków.
  2. Datkun-Czerniak K., 2004,Logopedia. Jak usprawniać mowę dziecka, MACEdukacja S.A., Kielce.
  3. Emiluta-Rozya D., 2003, Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym, Wydawnictwo Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej, Warszawa.
  4. Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E., 2000, Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.
  5. Kozłowska K., 2004, Logopeda bliżej dziecka, Wydawnictwo Uczelniane Wszechnicy Świętokrzyskiej, Kielce.
  6. Łazewska H., Mikitiuk B., Moritz B., 2002, Co zrobić, aby ułatwiæ dziecku naukę czytania i pisania, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków.
  7. Nowak J., 1995, Ćwiczenia usprawniające mowę w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, Wydawnictwo Tanan, Bydgoszcz.
  8. Sachajska E., 1992, Uczymy poprawnej wymowy, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.
  9. Słodownik-Rycaj E., 2000, O mowie dziecka, jak zapobiegać powstawaniu nieprawidłowości w jej rozwoju, Wydawnictwo Akademickie Żak, Warszawa.
  10. Zaleski T., 2002, Opóźnienia w rozwoju mowy, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa.

 

 

Opracowanie: Iwona Michalak-Widera, Katarzyna Węsierska

W: Forum logopedyczne nr 16 2009r.

 

 

 

Kamienie milowe rozwoju mowy dziecka

       Rozwój dziecka przebiega w indywidualnym tempie. Poniższe zestawienie prezentuje rozwój mowy dziecka od chwili urodzenia do szóstego roku życia. Oznacza to, że większość dzieci wykonuje w tym czasie pewne czynności przygotowujące do opanowania systemu językowego, związane ze słyszeniem, rozumieniem i mówieniem. Jeżeli dziecko nie opanowało we wskazanym poniżej czasie określonej umiejętności, nie oznacza to jeszcze, że jego rozwój mowy jest zaburzony. W przypadku jakichkolwiem wątpliwości, należy skontaktować się z logopedą. Oceni on, czy dziecko potrzebuje pomocy logopedycznej, a także udzieli wskazówek jak rozwijać mowę. 

WIEK DZIECKA  SŁYSZENIE I ROZUMIENIE NADAWANIE - MOWA 
0 – 3 miesiąc życia 
  • Reaguje na głośne dźwięki 
  • Wycisza się/śmieje, gdy do niego mówimy 
  • Przerywa płacz, gdy usłyszy głos 
  • Wzmaga/osłabia ssanie, gdy usłyszy dźwięki 
  • Głuży (2/3 m.ż.) - wydaje dźwięki przypominające gruchanie 
  • Radośnie piszczy, słysząc znane dźwięki 
  • Używa krzyku lub płaczu do sygnalizowania swoich potrzeb
4 – 6 miesiąc życia 
  • Odwraca głowę, szukając źródła dźwięku 
  • Reaguje na zmianę tonu głosu 
  • Zwraca uwagę na zabawki, które wydają dźwięki 
  • Reaguje na muzykę 
  • Gaworzy – powtarza ciągi sylab i dźwięków własnych oraz zasłyszanych z otoczenia; ćwiczy w ten sposób emisję głosu, sprawność narządów artykulacyjnych oraz słuch fonemowy 
  • Zagadywane – gaworzy, uśmiecha się, porusza rękami i nogami
7 – 12 miesiąc życia
  • Odwraca się i patrzy w kierunku źródła dźwięku 
  • Skupia uwagę, gdy do niego mówimy 
  • Pytane: „gdzie mama?”, „gdzie tata?”, „gdzie lampa?” – wskazuje palcem 
  • Chętnie uczestniczy w prostych zabawach paluszkowych (np. „Idzie rak”) 
  • Zachęcane – wykonuje proste polecenia (np. „daj”), rozumie zakaz „nie wolno” 
  • Próbuje naśladować nasze ruchy
  • Intensywnie gaworzy („ma -ma - ma”, „ta -ta -ta”, „ba -ba -ba”) 
  • Używa dźwięków, by zwrócić na siebie uwagę
  • Wykorzystuje gesty i mimikę, by spytać lub poprosić o coś
  • Mogą pojawić się pierwsze wyrazy zbudowane z sylab otwartych, zawierające spółgłoski prymarne m, t, b, p („mama”, „tata”, „baba), nie zawsze kojarzone jeszcze z konkretną osobą lub przedmiotem
12 – 24 miesiąc życia 
  • Poproszone – wskazuje poprawnie podstawowe części ciała 
  • Wykonuje proste polecenia („daj buzi”, „zrób pa, pa”) 
  • Słucha z zainteresowanie prostych piosenek, krótkich wierszyków i opowiadań 
  • Potrafi wskazać często nazywane przedmioty 
  • Stały wzrost słownictwa
  • Zamiast słów stosuje wyrazy dźwiękonaśladowc ze („miau”, „hau”, „bach”) 
  • Powtarza wielokrotnie wyrazy zasłyszane z otoczenia – echolalie 
  • Zaczyna łączyć dwa wyrazy („mama daj”, „tata tu”, „nie chcę”).
  • Uwaga! Niepokojącym sygnałem jest brak budowania wypowiedzi dwuwyrazowych po ukończeniu 2 roku życia 
  • Upraszcza – może wymawiać początek lub koniec słowa 
  • Wymawia samogłoski a, u, i, o, e, y oraz spółgłoski m, b, p, t, n, ł, j, d 
2 – 3 rok życia
  •  Rozróżnia przeciwieństwa: np. „nie ma – jest”
  • Wskazuje części ciała 
  • Wykonuje bardziej złożone polecenia („weź misia i chodź do mamy”) 
  • Nazywa większość przedmiotów znanych z otoczenia (tworzy przy tym własny język np. „ludź = człowiek”) 
  • Pyta „co to?”, stosuje przeczenia („nie ma mamy”), zaczyna używać liczby mnogiej 
  • Podaje swoje imię 
  • Trudne głoski zastępuje łatwiejszymi („sialik/ salik” = szalik, „lyba”= ryba)
  • Pod koniec tego okresu dziecko wymawia samogłoski ustne i nosowe, wszystkie spółgłoski poza s, z, c, dz , sz, ż, cz, dż, r
3 – 4 rok życia 
  • Reaguje na głos z innego pokoju i komunikaty z radia i telewizji 
  • Potrafi odróżnić słuchowo wymowę prawidłową od zniekształconej (np. „sanki” a „sianki”) 
  • Jest rozumiane przez osoby obce 
  • Buduje coraz dłuższe zdania 
  • Dużo pyta, odpowiada na pytania „kto”, „co”, „gdzie”, „z kim”, „w czym” 
  • Może jeszcze upraszczać najtrudniejsze głoski – sz, ż, cz, dż, r 
  • Zwykle mówi płynnie, choć mogą zdarzać się zawahania, powtórzenia dźwięków, sylab, wyrazów, przeciągania głosek = rozwojowa niepłynność mowy
4 – 5 rok życia 
  • Z uwagą słucha prostego opowiadania i potrafi odpowiedzieć na pytania związane z jego treścią 
  • Rozumie komunikaty wypowiadane przez obce osoby
  • Zadaje bardzo dużo pytań 
  • Może wymawiać głoski sz, ż, cz, dż, zdarza się, że i r (uwaga! nie wymuszamy wymowy „r”!) 
  • Buduje bogate zdania, używa coraz więcej przymiotników, potrafi opowiedzieć prostą historyjkę
  • Stosuje podstawowe reguły gramatyczne, choć czasem je myli
5 – 6 rok życia 
  • Rozumie stosunki przestrzenne „pod”, „na”, „obok” 
  • Prawidłowo interpretuje znaki symboliczne (np. kółko+ trójkąt = znak drogowy) 
  • Rozumie morał np. bajki 
  • Rozumie trudniejsze instrukcje – „klaśnij w dłonie, a potem połóż ręce na kolanach”)
  • Pod koniec tego okresu mowa jest wyraźna i poprawna, z zastosowaniem reguł gramatycznych 
  • 6 rok życia – dziecko prawidłowo wymawia wszystkie głoski języka polskiego 
  • Potrafi odpowiedzieć na bardziej złożone pytania, opowiada, używając zdań złożonych  
  • Potrafi opowiedzieć, co widzi na ilustracji, opowiada bajki 
  • Potrafi porozmawiać z osoba obcą, nie odbiegając od tematu 
  • Używa słów określających stosunki przestrzenne i nazywa podstawowe figury geometryczne

Źródło: 

Publikacja plakatowa podczas III Ogólnopolskiej Konferencji Logopedycznej „Komunikacja językowa w ujęciu interdyscyplinarnym”. Katowice, 24 października 2008 roku.

Autrki opracowania: dr Iwona Michalak- Widera i mgr Katarzyna Węsierska


Ostatnia aktualizacja: 2019-02-24